Фонд

Posted by Editorial Team on 9:16 PM in

Бид аз хосууд

 

Хаялах цасан ширхэгийн тоо хэд байдаг бол
Хэний сэтгэл яаг одоо догдлож байгаа бол
Хайр дурлалтайгаа учирсан хосууд хэд бол
Хайраа хайртай шүү гээд зүрх сэтгэлээ чинь үнэнчээр илчлэх залуус хэр их бол
Хайраа гээд гэж бодол сэтгэлийн хамгийн том бэлэг
Түүнийг хэн дуртай нь авч чадахгүй ч
Хаирын бурхан ажилаа тийм хийдэггүй юм болов уу?
Аль эсвэл чамд өгсөн тэр хайрыг чи өөрөө түлхүүд байгаам юм болов уу?
Гэж бодох л юм... Тэхдээ тэр ч яахав би өөрийнхөө сахиусан тэнгэрээ олсон шүүдээ...
Хайраа.. Гээл дуудах эрхлэх хэн нэгэнтэй байна гэдэг
Аз жаргалтай байх юм гэж үү...
Гээл хэрэггүй бодолыг бодох тусам аан биш2
Би амьдралынха хамгийн үнэ цэнтэй бэлгийн түүнээсээ авсан...
Одоо бодох нээ хайраа битгий уурлах байгаарай..
Чамайгаа уурлах эсвэл гомдлох болгон сэтгэл санаа тогтворгүй болчих юм...
Чамайгаа гомдоочих вий гэж өдөржингөө бодсон ч гомдочих гээд л байх юм...
Заза тэхдээ чамайгаа өдөр болгон баяр хөөрөөр дүүрэн байлгана аа за...
Хайраа БИ ЧАМДАА ХАЙРТАЙ.... Бас чинийхээ зургыг хараад суух дуссан маш их санаад байх юм....

Posted by Editorial Team on 1:47 AM in Шүлэглэл

Арван жилийн алтан дурсамж минь

Хэрэв хүн бүр багадаа юу хийж байснаа өөрөө дараа нь санадаг бол нилээн сонирхолтой болох байсан ч юм шиг. Нилээн том болсоныхоо дараагаар бага байхдаа яаж сахилгагүйтэж, дэггүйтэж байснаа харахаар ичмээр ч юм шиг, санаа зовмоор ч юм шиг. Зарим хүмүүс гэхдээ бүүр багын явдлаа ч санаж байдаг юм билээ. Миний хамгийн сайн санадаг багын явдал бол 9 настай байх үеийн явдал. Анх 1-р ангид орж байсан явдал минь надад хамгийн үнэтэй дурсамж байдаг. Яагаад 9 настайдаа 1р ангид орсон юм бол гэж бодож байгаа байх л даа тэгвэл би хөдөө байж байгаад сурж чаддаггүй байж байгаад хотод орж ирээд сургуульд бүртгүүлээд орж байсан минь миний хангийн нандин дурсамж бөгөөд тэр дундаа огт танихгүй байж хичээл таран тартал юм ярьж суусан мөч минь анх найз болж байсан найзыг минь Алтангэрэл гэдэг юм нэлээн дүрсгүй сахилгагуй нэгэн байсан сан. 9-р сарын 1нд анх ангид орхоос авхуулаал өдөржингөө нэгэнтэйгээ танилцаад нэлээн дотны андууд болж билээ одоо нээх холбоо барьдаггүй ч нөхөрлөл минь бат бөх гэж бодож байгаа шүү яагаад гэвэл миний дотны анд минь болохоор л байх л даа. Түүнээс хойш нэлээд хэдхэн жилийн дараа буюу найз маань 5-р ангиасаа сураасаа гараад одоо болтол сургуульд сураагүй л  байгаа нээл бага байхын атман байсан одоо болтол нээх атман хүн байж л байдаг юм. 5-д ордог жилдээ би нэгэн сайн найзтай болж билээ. Түүнийг бас л Алтангэрэл гэдэг ингээд анги маань амьдаатай болж билээ нэгийн Мооноо Нөгөөг нь Аагий гэж бууддаг байсан сан одоо Аагий би хоёр нээх таардаггүй ч Мооноо би хоёр Маш сайн найзууд болсон юмдаа бид одоо оюутан гэх тодотголтой нэртэй болсон шүү
Таныд өөрт чинь хүртэл алтан дурсамж байдаг биздээ тэгвэл надтай заавал хуваалцаарай.

Posted by Editorial Team on 2:31 AM in Дурсамж